{"id":1955,"date":"2013-05-08T15:18:27","date_gmt":"2013-05-08T13:18:27","guid":{"rendered":"http:\/\/qbk.pl\/blog\/?p=1955"},"modified":"2013-05-09T16:49:03","modified_gmt":"2013-05-09T14:49:03","slug":"wszystkiego-najlepszego-jani","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wszystkiego-najlepszego-jani\/","title":{"rendered":"Wszystkiego najlepszego Jani!"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Dziewczynka na schodach podziemnego meczetu Sumur Gumuling<\/p>\n

Tego popo\u0142udnia, po opuszczeniu targu ptak\u00f3w, chcieli\u015bmy co\u015b pozwiedza\u0107. Jaki\u015b pa\u0142ac wodny, obok meczet, kt\u00f3ry, mo\u017cliwe, \u017ce wcale nie by\u0142 meczetem. Opisany na 153 stronie w przewodniku Michelin, brak zdj\u0119cia w ksi\u0105\u017cce, tekst zach\u0119ca\u0142. Prawie nam wysz\u0142o. Prawie, bo poznali\u015bmy Jani.<\/p>\n

A wszystko przez zup\u0119 Bakso.<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Bakso to lokalny specja\u0142. Zupa, nieco podobna w smaku do roso\u0142u, zazwyczaj z dwoma rodzajami makaronu (sojowy i ry\u017cowy), jak\u0105\u015b zielenin\u0105 i obowi\u0105zkowymi kulkami mi\u0119snymi. Sama w sobie jest \u0142agodna w smaku, jednak Indonezyjczycy przyprawiaj\u0105 j\u0105 ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 pasty chili, doprawiaj\u0105c j\u0105 tak, \u017ce dla nas, Europejczyk\u00f3w jest prawie niejadalna.<\/p>\n

Wysiadaj\u0105c z rykszy rowerowej, pod kompleksem wodnego pa\u0142acu Taman Sari, by\u0142em g\u0142odny. W dalekiej Azji to nigdy nie jest problemem, budki i w\u00f3zki z jedzeniem s\u0105 prawie wsz\u0119dzie, wystarczy tylko odwa\u017cy\u0107 si\u0119 co\u015b z nich zje\u015b\u0107, czasem w warunkach sanitarnych, przy kt\u00f3rych inspektorzy Sanepidu padliby na zawa\u0142. Taki w\u00f3zek sta\u0142 kilka krok\u00f3w dalej. Sprzedawca, nape\u0142niaj\u0105c miski, podawa\u0142 je grupie dzieciak\u00f3w i jednocze\u015bnie rozmawia\u0142 z jak\u0105\u015b kobiet\u0105. Doskonale! Je\u015b\u0107 nale\u017cy tam gdzie jedz\u0105 lokalni. Indonezyjka, kt\u00f3ra kupuje zup\u0119 sporej gromadce dzieciak\u00f3w to pewno\u015b\u0107, \u017ce jedzenie jest \u015bwie\u017ce i dobre. Kupili\u015bmy po misce, 6000 rupii, 2 z\u0142ote za porcj\u0119, usiedli\u015bmy przy tym samym stole co ona, drugi zaj\u0119\u0142y dzieciaki. I zacz\u0119li\u015bmy rozmawia\u0107.<\/p>\n

Mia\u0142a na imi\u0119 Jani. M\u00f3wi\u0142a dobrze po angielsku, mia\u0142a specyficzny akcent, ale bogate s\u0142ownictwo. Z pocz\u0105tku nie\u015bmia\u0142a, jaki\u015b czas nie u\u017cywa\u0142a tego j\u0119zyka, szybko si\u0119 rozkr\u0119ci\u0142a. Z pocz\u0105tku by\u0142o standardowo: kim jeste\u015b?, co robisz?, jak masz na imi\u0119?, takie rozmowy urywaj\u0105 si\u0119 zwykle po kilku chwilach, ta jednak trwa\u0142a. My znale\u017ali\u015bmy ciekaw\u0105 rozm\u00f3wczyni\u0119, ona znalaz\u0142a ch\u0119tnych s\u0142uchaczy. Poznali\u015bmy dzieciaki, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to nie jej, opiekuje si\u0119 dzie\u0107mi s\u0105siad\u00f3w. W\u0142asnych nie ma. Dorabia w ten spos\u00f3b, pomaga s\u0105siadom w wolnym czasie. Indonezyjczycy s\u0105 rodzinni. Spyta\u0142a nas co teraz b\u0119dziemy robi\u0107, chcemy zwiedzi\u0107 pa\u0142ac, powiedzia\u0142a: chod\u017acie ze mn\u0105, mieszkam na terenie kompleksu, oprowadz\u0119 was. Kupili\u015bmy bilety, weszli\u015bmy na teren pa\u0142acu. Przez chwil\u0119 chodzi\u0142 za mn\u0105 samozwa\u0144czy przewodnik, pr\u00f3buj\u0105c sprzeda\u0107 swoje opowie\u015bci, ale go nie s\u0142ucha\u0142em, s\u0142ucha\u0142em Jani. W ko\u0144cu odszed\u0142, z kwa\u015bn\u0105 min\u0105.<\/p>\n

Poznajcie dzieciaki<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Sp\u0119dzili\u015bmy razem ca\u0142e popo\u0142udnie, chodz\u0105c po ca\u0142ej dzielnicy. Jani zostawia\u0142a dzieci po kolei, w domach rodzinnych. W ko\u0144cu zostali\u015bmy sami, w tr\u00f3jk\u0119. Usiedli\u015bmy na kawa\u0142ku muru, w cieniu, by\u0142o gor\u0105co i duszno. Kupi\u0142em trzy wody, jedn\u0105 dla niej. Paczk\u0119 papieros\u00f3w, czerwone Marlboro. Od m\u00f3wienia, py\u0142u i upa\u0142u zasycha\u0142o nam w gard\u0142ach. <\/p>\n

Poznajcie histori\u0119 Jani (poni\u017csze akapity to wszystko, co z Maj\u0105 zapami\u0119tali\u015bmy)<\/p>\n

Tamtego dnia Jani mia\u0142a pi\u0119\u0107dziesi\u0105te urodziny. Ci\u0119\u017cko by\u0142o w to uwierzy\u0107, wed\u0142ug Mai wygl\u0105da\u0142a na dziesi\u0119\u0107 lat mniej. Poza oczami. Oczy mia\u0142a zm\u0119czone i troch\u0119 smutne. Nie ma w\u0142asnych dzieci, teraz opiekowa\u0142a si\u0119 cudzymi. Lubi to. Lubi te\u017c swoich s\u0105siad\u00f3w, tworz\u0105 zwart\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107. Znaj\u0105 si\u0119 dobrze, cho\u0107 r\u00f3\u017cnie ich \u017cycie po \u015bwiecie rzuca\u0142o. Jani mia\u0142a pecha do m\u0119\u017cczyzn, szybko si\u0119 anga\u017cowa\u0142a, oddawa\u0142a si\u0119 ca\u0142ym sercem. Ca\u0142e \u017cycie by\u0142a obrotna, razem z m\u0119\u017cczyznami jej \u017cycia zak\u0142adali razem jaki\u015b biznes, bogacili si\u0119. \u017byli ponad indonezyjski standard. P\u00f3\u017aniej oni odchodzili a jej \u015bwiat si\u0119 wali\u0142. Za jednego z nich wysz\u0142a za m\u0105\u017c, by\u0142 Holendrem, bardzo go kocha\u0142a. Mieszkali par\u0119 lat w Europie, w Holandii i Francji. Nauczy\u0142a si\u0119 angielskiego, zna\u0142a te\u017c kilka s\u0142\u00f3w po francusku, kilka po w\u0142osku. Prowadzili agencj\u0119 turystyczn\u0105, wysy\u0142ali podr\u00f3\u017cnik\u00f3w do Azji, g\u0142\u00f3wnie na Bali. W Europie najbardziej podoba\u0142 jej si\u0119 ch\u0142\u00f3d, \u015bnieg. Tak jak my t\u0119sknimy w zimie do upa\u0142\u00f3w, tak ona do bia\u0142ego puchu. Pokaza\u0142em jej zdj\u0119cia z Polski, z Tatr, szczyty pokryte \u015bniegiem. By\u0142a zachwycona. B\u0119d\u0105c w Europie pr\u00f3bowa\u0142a wszystkich sport\u00f3w zimowych, je\u017adzi\u0142a na nartach i \u0142y\u017cwach. Uwielbia\u0142a narty cho\u0107 kiepsko jej sz\u0142o szusowanie, cz\u0119sto upada\u0142a i bola\u0142 j\u0105 ty\u0142ek. Poklepa\u0142a si\u0119 po po\u015bladku i u\u015bmiechn\u0119\u0142a, to by\u0142o mi\u0142e wspomnienie. Lubi europejskie jedzenie, t\u0119skni za nim. Kiedy mieszka\u0142a w Europie, gotowa\u0142a tylko lokalne potrawy, tak\u017ce w\u0142oskie, lubi makaron. Zupe\u0142nie nie t\u0119skni\u0142a wtedy do da\u0144 indonezyjskich. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce w Europie jedzenie jest dobre, zdrowe. K\u0142\u00f3cili\u015bmy si\u0119 troch\u0119, m\u00f3wili\u015bmy o wsz\u0119dobylskiej chemii, o tym, \u017ce wolimy azjatyckie. Jest zdrowsze, mniej przetworzone, ale nie bardzo w to wierzy\u0142a. Przypomnia\u0142a sobie, \u017ce niedawno widzia\u0142a przek\u0105ski mi\u0119sne w jaskrawych kolorach, lep na dzieci. Ostrzega\u0142a przed nimi, s\u0105 barwione sztucznie, najta\u0144szymi sk\u0142adnikami, nie zawsze jadalnymi. Miejsce w kt\u00f3rym jedli\u015bmy zup\u0119 by\u0142o sprawdzone, w\u0142a\u015bciciel to dobry muzu\u0142manin, zna go od lat. R\u0119czy za jako\u015b\u0107 jedzenia, wie, \u017ce mi\u0119so, kt\u00f3re w tym klimacie tak szybko si\u0119 psuje, tam akurat jest \u015bwie\u017ce i zdrowe.<\/p>\n

Jest muzu\u0142mank\u0105, ale nieortodoksyjn\u0105, nie nosi chusty. Rano by\u0142a w meczecie, modli\u0142a si\u0119, \u017ceby B\u00f3g jej zes\u0142a\u0142 dobrego m\u0119\u017cczyzn\u0119 . Troch\u0119 p\u0142aka\u0142a, cz\u0119sto p\u0142acze podczas modlitwy. Taka babska cecha. Ma siostr\u0119, mieszka w Europie. Ostatnio polecia\u0142a j\u0105 odwiedzi\u0107, nie widzia\u0142y si\u0119 kilka lat. Od zawsze si\u0119 k\u0142\u00f3ci\u0142y, g\u0142\u00f3wnie o facet\u00f3w, rywalizowa\u0142y o ich wzgl\u0119dy. Siostra wygrywa\u0142a, by\u0142a \u0142adniejsza, m\u0142odsza. Zabiera\u0142a jej m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rych kocha\u0142a. Jani nie walczy\u0142a – chcesz, m\u00f3wi\u0142a, to sobie we\u017a.<\/p>\n

Ostrzega\u0142a nas przed kradzie\u017cami w poci\u0105gach, widzia\u0142a o tym program w telewizji. M\u00f3wi\u0142a \u017ceby uwa\u017ca\u0107 na jedzenie i picie w wagonach, tury\u015bci bywaj\u0105 usypiani i okradani. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce si\u0119 za takich ludzi wstydzi. Opowiada\u0142a o projekcie przebudowy pa\u0142acu, planuj\u0105 wyburzy\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 dom\u00f3w w Kratonie, dzielnicy otaczaj\u0105cej kompleks. Tak\u017ce dom Jani, jej i jej rodziny. Pieni\u0105dze, kt\u00f3re w\u0142adze proponuj\u0105 w zamian, s\u0105 niewystarczaj\u0105ce, nie kupi\u0105 za nie mieszkania. Domy w Kratonie nie s\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 ludzi w nich mieszkaj\u0105cych, ale nie musz\u0105 za nie p\u0142aci\u0107 – zwyczaj zachowa\u0142 si\u0119 od czas\u00f3w su\u0142tanatu. Su\u0142tan dba\u0142 o gwarne miasta. Kiedy by\u0142a dzieckiem, pa\u0142ac, meczet i baseny by\u0142y kompletnie zrujnowane. Wychowa\u0142a si\u0119 bawi\u0105c si\u0119 w ruinach. Jeszcze troch\u0119 ich zosta\u0142o, rozmawiali\u015bmy na terenie fortu, zachowa\u0142y si\u0119 z niego tylko pionowe \u015bciany. Dooko\u0142a by\u0142o pe\u0142no rozsypanych cegie\u0142, o jedn\u0105 z nich si\u0119 opiera\u0142em. Jani nie wie, gdzie si\u0119 przeprowadzi, jej dom jest tutaj. Po podziemnym meczecie chodzi tylko w dzie\u0144, w nocy si\u0119 boi. Jak by\u0142a ma\u0142a, straszyli si\u0119 wzajemnie z innymi dzie\u0107mi, \u017ce grzebano tam zmar\u0142ych i meczet jest pe\u0142ny zw\u0142ok. Nadal w to wierzy, wieczorem czuje si\u0119 niepewnie. Pokaza\u0142a nam budynek naprzeciwko, obecnie szko\u0142\u0119, wcze\u015bniej by\u0142 tam szpital. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce to z\u0142e miejsce. Dzieci, kt\u00f3re tam si\u0119 ucz\u0105, wariuj\u0105 – to przez z\u0142e duchy ludzi, kt\u00f3rzy zmarli w szpitalu. Du\u017co ich tam zmar\u0142o, w dawnych czasach medycyna by\u0142a gorsza. Lubi zwierz\u0119ta, mia\u0142a kilka koni, wci\u0105\u017c ma jednego. Cho\u0107 jest biedna.<\/p>\n

Rozmowa trwa\u0142a prawie do zachodu s\u0142o\u0144ca. Maja si\u0119 zastanawia\u0142a, czy b\u0119dzie chcia\u0142a od nas jakie\u015b pieni\u0105dze za oprowadzenie, za opowie\u015b\u0107. Czu\u0142em, \u017ce nie, by\u0142em tego pewny. Powiedzia\u0142em po polsku, \u017ce j\u0105 obrazimy tak\u0105 propozycj\u0105. Po\u017cegnali\u015bmy si\u0119 bardzo serdecznie. Wszystkiego najlepszego Jani!<\/p>\n

Nie mam jej dobrego zdj\u0119cia, nie chcia\u0142a ich, m\u00f3wi\u0142a, \u017ce jest brzydka. Za to dzieciaki same si\u0119 pcha\u0142y przed obiektyw.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Za kilka lat b\u0119dziesz \u0142ama\u0142a serca facetom, ma\u0142a<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Rado\u015b\u0107 k\u0105pieli<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Troch\u0119 za du\u017ce klapki<\/p>\n

I tyle by\u0142o ze zwiedzania. Rozmawiaj\u0105c z Jani i bawi\u0105c si\u0119 z dzieciakami przeszli\u015bmy przez wodny pa\u0142ac, Taman Sari. Bardzo \u0142adne miejsce z kilkoma basenami k\u0105pielowymi. P\u00f3\u017aniej przeszli\u015bmy przez podziemny meczet – Masjid Bawah Tanah, zwany tak\u017ce Sumur Gumuling. Nie ko\u0144ca wiadomo czy by\u0142 meczetem, czy tylko miejscem do medytacji. Miejsca bardzo ciekawe, cho\u0107 dla nas by\u0142y t\u0142em do rozmowy. Atrakcyjnym t\u0142em.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Basen w Taman Sari, na schodach rozradowana ekipa<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Korytarz Sumur Gumuling, Jani w czerwonej bluzce. Schody meczetu, bardzo ciekawie rozwi\u0105zane, pokaza\u0142em na pocz\u0105tku notki<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Na koniec ju\u017c, wychodz\u0105c z dzielnicy zostali\u015bmy po\u017cegnani przez pomalowane w twarze szufle \u0142opat. I za diab\u0142a nie wiem, o co chodzi\u0142o.<\/p>\n

To by\u0142 dobry dzie\u0144.<\/p>\n

Indonezja, Yogyakarta, kwiecie\u0144 2013<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dziewczynka na schodach podziemnego meczetu Sumur Gumuling Tego popo\u0142udnia, po opuszczeniu targu ptak\u00f3w, chcieli\u015bmy co\u015b pozwiedza\u0107. Jaki\u015b pa\u0142ac wodny, obok meczet, kt\u00f3ry, mo\u017cliwe, \u017ce wcale nie by\u0142 meczetem. Opisany na 153 stronie w przewodniku Michelin, brak zdj\u0119cia w ksi\u0105\u017cce, tekst zach\u0119ca\u0142. Prawie nam wysz\u0142o. Prawie, bo poznali\u015bmy Jani. A wszystko przez zup\u0119 Bakso.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[290,292],"class_list":["post-1955","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-photo","tag-indonezja","tag-jawa","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1955","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1955"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1955\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1986,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1955\/revisions\/1986"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1955"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1955"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/qbk.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1955"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}